PERZIKEN info


PERZIKEN

Heeft u dat ook , dat als u met uw ogen dicht aan een perzik ruikt en ervan proeft, u zich even in mediteranne sferen waant? Evenals pruimen en kersen behoort de perzik tot de steenvruchten. In tegenstelling tot wat de Latijnse soortnaam (persica) doet vermoeden stamt de perzik niet uit Perzië maar, evenals de abrikoos, uit Oost-Azië. Als verklaring voor de misleidende soort­naam wordt wel eens gegeven, dat de Romeinen de vrucht in Perzië leerden kennen of dat ze wisten dat hun voorgangers in de heerschappij over de toenmalige wereld, de Grieken, de perzik daar hadden aange­troffen. Zekerheid daarover is echter niet meer te krijgen. De perzik heeft een geel-rode, fluweelachtige schil die kwetsbaar is. Doordat de schil licht behaard is, oogt deze dof. De kleur kan, afhankelijk van het ras, variëren van bleekgeel (een kleur die zeker niet op onrijpheid hoeft te wijzen) tot geel met een rode blos die zich, bij volledig rijpe vruchten, over vrijwel het gehele oppervlak kan verspreiden. Er zijn rassen met wit en met geel vlees. De geelvlezige zijn in sommige landen populairder dan de (vroege) witvlezi­ge, hoewel de laatste doorgaans aromati­scher zijn. De belangrijkste aanvoer van perziken vindt plaats in de periode van mei tot september. Italië is dan een belangrijk aanvoerland. Vanaf januari tot en met maart komen de vruchten uit Chili.

Op een koele plaats kunt u de vruchten enkele dagen bewaren. Onrijpe vruchten kunnen bij kamertemperatuur narijpen. Koude temperaturen hebben bij deze vruchten een negatieve uitwerking op de smaak en het aroma.

De schil van rijpe perziken is er gemakkelijk af te trekken met een scherp mesje. Halveer de vruchten door ze rondom in te snijden en de helften met de volle hand van de pit af te draaien. Snij de vruchten in plakjes of partjes en serveer ze als nagerecht of verwerk ze in kip- of rijstgerechten.

Comments & Responses

Comments are closed.